2012

In 2009 is geoloog Adrian Helmsley op bezoek in India bij een collega en krijgt te horen dat door een grote zonnevlam neutrino's tegenwoordig microgolven afgeven. Daardoor warmt de kern van de aarde met grote snelheid op wat zal leiden tot rampzalige gevolgen voor de planeet. Adrian haast zich terug naar de Verenigde Staten en waarschuwt Anheuser, stafchef van het Witte Huis, die op zijn beurt de president inlicht. Adrian maakt vanaf dan deel uit van de staf van de president en wordt gevraagd een schema te maken van de mogelijke gebeurtenissen die zullen plaatsvinden in de komende jaren. In 2012 blijkt dat de president opdracht heeft gegeven om 8 grote arken te bouwen waarin 800.000 mensen op basis van DNA, expertise en wetenschap zich schuil zouden kunnen houden. Inmiddels weten ook alle leiders van de meeste landen in de wereld van dit plan af en worden er selecties gemaakt. Ondertussen komt Jackson Curtis in Los Angeles zijn kinderen ophalen bij zijn ex-vrouw Kate (die samenwoont met haar vriend Gordon). Hij neemt z'n kinderen mee naar Yellowstone National Park. Daar worden ze vervolgens meegenomen door het leger en ontmoeten Adrian, die hen de smoes voorlegt dat Yellowstone in moeilijkheden verkeert en daarom geen toeristen toestaat. Ook ontmoeten ze Charlie Frost, die een eigen radiozender heeft en Jackson vertelt dat de wereld binnenkort vergaat. Hij zegt erbij dat er een grote groep mensen is die plaats mag nemen in "ruimteschepen" waar hij de locatie van weet. Jackson brengt op verzoek van zijn ex-vrouw zijn kinderen terug naar L.A., alwaar hij hoort dat er een aardbeving heeft plaatsgevonden die een grote scheur in de aarde heeft veroorzaakt. In het Witte Huis wordt duidelijk dat het schema van Adrian sneller verloopt dan ze dachten, en dat door de grote hitte van de aardkern de mantel ook vloeibaarder is geworden, waardoor de aardkorst als het ware "los" kan drijven, en dus zal gaan verschuiven. Ook krijgen ze te horen dat er maar 4 arken op tijd klaar zu...

And the public gets what the public wants.

Roland Emmerich was armed with a $200 million budget, and this is what it produced. It's an easy film to dislike from an intellectual level, artistically as well, while the science fiction boffins no doubt had kittens where the science was concerned. It's also easily one hour too long in length, and come the second half of the marathon it starts to sag. There's only so many times you can watch your lead protagonists escape crumbling carnage - via various modes of transport - before the fun factor begins to wane. However.

The carnage effects are grade "A" stuff, eye popping and ear splintering, Emmerich is a master at this sort of thing, and with a likable cast comfortably chewing through the safe disaster film making screenplay, it's a very decent popcorn blockbuster. It also isn't afraid to explore some dark moments, all of which - while not all being a surprise - strike strong emotional chords. It knows its disaster movie roots and is happy to tug on them.

2012 made a $500 million profit, that's a figure not to be ignored. The blockbuster movie loving public lapped it up, they often love this stuff, they just want to see the world exploding and chases and crashes and humans imploding or being heroic. If you have to strip it bare on any sort of cerebral level, then of course it's naked. But fully clothed, attired purely in modern film popcorn clobber, then it's grand dramatic and exciting fun. And this even as you have to massage your buttocks at the two hour mark. 7/10

If you like end of the world type movies, then this one is for you. I love this movie more then other end of world movies, because it has multiple disasters that happen. Citizens try to survive them all.